Niet de bonen!

Ik droomde over een telefoonkaart, zoals ze vroeger voor in de telefooncellen werden gebruikt. De telefoonkaart had heel erg kleine zinnetjes er op staan, in verschillende talen. Ik las er eentje voor in een Nico Dijkshoorn accent ('zal ik je een stukje voorlezon? De man at bij een chinees in Appingerveendom een broodjon warrom vlees') en toen bleef het stil in de vriendengroep. 'Dat kost je dan tien euro' zei een man. Vervolgens zei iemand 'HEY HEY HEY niet de bonen aanraken! Niet de bonen!'